ΜΕΝΟΥ ΕΠΙΛΟΓΩΝ

Kai Schiemenz στην Αίθουσα Τέχνης Καππάτος
Γράφει ο/η Administrator   

Η Αίθουσα Τέχνης Καππάτος, εγκαινιάζει την Τετάρτη 16 Ιανουαρίου 2008 ώρα 8μμ - 11μμ την πρώτη Ατομική Έκθεση στην Ελλάδα του Γερμανού καλλιτέχνη Kai Schiemenz  με τίτλο Κατοικίες μιας ανασταλμένης Αυτοκρατορίας.

Ο καλλιτέχνης θα παρουσιάσει μια Γλυπτική Εγκατάσταση Βιντεοπροβολών, Γλυπτά, Ζωγραφικά έργα και Σχέδια. Αυτή η Εγκατάσταση έλκει την καταγωγή της από την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου, όταν μια σειρά από κατοικίες στο Ανατολικό Βερολίνο κατεδαφίστηκαν για να κατασκευασθεί το Τείχος του Βερολίνου. Το περίγραμμα αυτών των κατοικιών αποτέλεσε το σχέδιο για την κατασκευή αυτού του γλυπτικού χώρου που χρησιμοποιεί ο καλλιτέχνης για να προσκαλέσει το κοινό και για να πραγματοποιήσει προβολές ταινιών.

Ο Kai Schiemenz σπούδασε στο Universität der Künste του Βερολίνου. Έχει παρουσιάσει έργα του σε πολλές Εκθέσεις διεθνώς. Η καλλιτεχνική παραγωγή του κυμαίνεται από τα σχέδια και την ηλεκτρονική ζωγραφική ως τη διαμόρφωση χώρων, την αρχιτεκτονική και τις εγκαταστάσεις. Τα γλυπτά του μπορούν να ιδωθούν είτε ως μεγάλης κλίμακας εσωτερικές εγκαταστάσεις, είτε ως αρχιτεκτονικές μικρογραφίες. Παίρνουν τη μορφή των σταδίων, θεάτρων, πλανηταρίων, έλκοντας αναφορές από το ρωσικό κονστρουκτιβισμό και την ουτοπιστική αρχιτεκτονική. Τα έργα του προσκαλούν το κοινό να εισχωρήσει σε αυτά, να περπατήσει και να μείνει μέσα σε αυτά, αλλά και χρησιμεύουν ως κινηματογράφοι και ως χώροι για παρουσιάσεις, συζητήσεις και αλληλεπιδράσεις.

Ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί την δομή και τον χώρο των Μουσείων Τέχνης για να επιδείξει τις γλυπτικές ιδιότητες των εσωτερικών περίπτερων που κατασκευάζει. Προσκαλεί το κοινό να έλθει στις διαλέξεις που δίνονται μέσα σε αυτά, έτσι ώστε τα γλυπτά του να βλέπονται και ως έργα αλλά και να χρησιμοποιούνται και ως αρχιτεκτονικοί χώροι. Υπό αυτήν τη μορφή, μπορούν να περιγραφούν ως ”πρωτόγλυπτα” που υπογραμμίζουν την ιδιαιτερότητά τους ως μορφές για την ιδέα και τη για δράση, που συνδυάζουν την τέχνη (γλυπτό - έννοια), την αρχιτεκτονική (περίπτερο), και την εκδήλωση (εργαστήρια, συνέδρια). Οι διαφοροποιημένες μορφές παρουσίασής τους συνθέτουν και παίρνουν έναν διαδικαστικό χαρακτήρα, ο οποίος επαυξάνει την καλλιτεχνική πράξη επάνω στις έννοιες που εμπλέκονται. Κατασκευάζει χώρους - παραφράσεις της σφαιρικής αρχιτεκτονικής και κατευθύνει τις προθέσεις του στην επικοινωνία του κοινού πρόσωπο με πρόσωπο σαν σε μια ενεργή  και ιδανικά δημοκρατική κοινότητα. Ένα περίπτερο θεωρείται συνήθως ως μικροσκοπική αρχιτεκτονική που δανείζεται από τις μεγάλες μορφές. Οι ιεραρχικές, μνημειακές, και αντιπροσωπευτικές πτυχές αυτών των μεγάλων μορφών, εντούτοις, χάνουν τη διαμορφωτική τους δύναμη και το πλαίσιο τους όταν μειώνεται το μέγεθός τους. Ένα στάδιο στη μικρογραφία δεν έχει πλέον την επίδραση ενός σταδίου. Ο Schiemenz αντιστρέφει το βλέμμα, μετατρέπει το εσωτερικό σε στάδιο, και επιτρέπει στον καθένα την πρόσβαση σε αυτό μέσω μιας συγκεκριμένης στενής εισόδου. Οι επισκέπτες μπορούν μόνο να εισέλθουν με μια δραματουργική ακολουθία κινήσεων που ορίζονται από την αρχιτεκτονική. Για μερικούς η εμπειρία είναι ενοχλητική, για άλλους ευπρόσδεκτη. Κάθε επισκέπτης εκτίθεται σε μια πλατφόρμα και αναγκάζεται να παρουσιαστεί επάνω σε αυτή. Κατά συνέπεια το « αρχιτεκτονικό μέτρο» του Schiemenz προκαλεί την αντίληψη του καθενός για την φυσική του παρουσία και συγχρόνως την ενδυνάμωση της συνειδητοποίησης των ορίων του.
 
  Ο Schiemenz αναφέρεται στην ιστορία της πολιτιστικής σύγκρουσης. Σαν τιμή προς  το έργο «Πρόταση για ένα Μνημείο στην Τρίτη Διεθνή» του Vladimir Tatlin (1919-20), σαν δομή χρησιμοποιείται μια στριφτή, γερμένη κατασκευή σκαλοπατιών. Η προφανής αναφορά στο ρωσικό κονστρουκτιβισμό φέρνει στην σκέψη τον αποτυχημένο ιδεαλισμό, και εκθέτει μια χαμένη στιγμή της ιστορίας όταν ενσωματώθηκαν η τέχνη και η τεχνολογία με τον κοινωνικό σκοπό. Ίσως η σύγκρουση των συστημάτων και των απόψεων και η ιδεολογική κατάρρευση έγιναν σημαντικές στον Schiemenz όταν ήταν σπουδαστής στο Ανατολικό Βερολίνο κατά τη διάρκεια της πτώσης του τοίχου και της επόμενης απότομης μετάβασης σε άλλο πολιτικό καθεστώς. Η εργασία του προκύπτει από μια ιδιαίτερη καλλιτεχνική σκηνή του Βερολίνου, που ήταν προεξέχουσα στην πρόσφατη δεκαετία του '90, και η οποία εστιάζει συγκεκριμένα στη πολιτική του χώρου και της Αρχιτεκτονικής. Αυτή η σκηνή έχει παραγάγει πολλές περίπλοκες δημοσιεύσεις, σειρές διαλέξεων, κύκλους ταινιών, ακόμη και επιδείξεις μόδας και συναυλίες, καθώς επίσης και εγκαταστάσεις και εκθέσεις. Με κάποιο τρόπο η εργασία του Schiemenz είναι μια κριτική και μια αντίδραση στο πλήθος των φόρουμ για τη «δημοκρατική συζήτηση» που αποτυγχάνουν να αποκαλύψουν τις δομικές ιεραρχίες. Αυτό εντοπίζεται ως μια συνέχεια της τέχνης που εξετάζει τις κοινωνικές δομές, και που περιλαμβάνουν, ειδικά στο γερμανικό πλαίσιο, τα κοινωνικά γλυπτά του Joseph Beuys, ο οποίος θεώρησε την τέχνη ένα επαναστατικό εργαλείο για να μετασχηματίσει την καθημερινή ζωή. Οι Εγκαταστάσεις του Schiemenz συνδυάζουν τη γλυπτική απόλαυση με μια ρεαλιστική άποψη της συλλογικής κατάστασης και υπογραμμίζουν τη προσωπική ευθύνη και την ποικιλομορφία και όχι μια εξιδανικευμένη και απάνθρωπη πλαστή εξομάλυνση των ιεραρχιών.

 Κυρίως στα Ζωγραφικά έργα και τα τυπώματα του, ο Kai Schiemenz δημιουργεί ένα είδος αρχαιολογίας της σύγχρονης εικόνας έτσι όπως αυτή διαφαίνεται στα σύμβολα της pop κουλτούρας και του technoboom και ισχυροποιείται ως σημείο ταύτισης όλων εμάς με (φαντασιακές επί το πλείστον) ικανότητες, ιδιότητες και ρόλους. Ο κόσμος των logo και labels, η γλώσσα των comics και η εμπειρία του σύγχρονου post urban lifestyle σμίγει στο έργο του με οπτικά παραθέματα και αναφορές στην ιστορία της τέχνης. Η οπτική γλώσσα του καλλιτέχνη ως junkie οπτικών αναφορών (ο χώρος εργασίας του είναι γεμάτος από αποκόμματα, σχέδια, και αντίγραφα) κυμαίνεται μέσα από αυτές τις υβριδικές συναρμολογήσεις μεταξύ κριτικής των ήδη γνωστών σε μας εικόνων (κυρίως διαδομένες μέσα από τα media) και μιας αντίληψης επέκεινα των δυνατοτήτων «πραγματικότητα» και «μυθοπλασία». Οι κόσμοι του Schiemenz είναι τόσο πραγματικοί όσο και αλλόκοτοι, ανοίκειοι. Και γι’ αυτό τον λόγο προκαλούν ένα είδος συγκρατημένης σύγχυσης, εκπνέοντας μια μειλίχια και άγνωστη απειλή.   Ταυτόχρονα το έργο του αποτελεί και ένα είδος ανθρωπολογικής έρευνας για το πως διαμορφώνονται μοντέλα της πραγματικότητας. «Τεχνητοί» άνθρωποι παρουσιάζονται σε τεχνητούς τόπους. Τα τελευταία έργα του Schiemenz χαρακτηρίζονται από ένα είδος μετά-τοπιογραφίας, χώροι οι οποίοι προέρχονται από οπτικές ιζηματογενέσεις και όπου η διαφοροποίηση μεταξύ αισθητού και νοητού κόσμου δεν αποτελεί πλέον όριο.

Η έκθεση θα διαρκέσει μέχρι τις 23 Φεβρουαρίου, 2008.

Τίτλος: untitled (Stadium)_Έκθεση: Kritische Gesellschaften Teil III; Grenzenlose Soziabilität_Τόπος: Badischer Kunstverein Karlsruhe_Διαστάσεις: 690 x 1310 x 887 _Έτος: ...

Τίτλος: untitled (Stadium)_Έκθεση: Kritische Gesellschaften Teil III; Grenzenlose Soziabilität_Τόπος: Badischer Kunstverein Karlsruhe_Διαστάσεις: 690 x 1310 x 887 _Έτος: ...

Ωρες λειτουργίας Τρίτη-Παρ. 12:00-20:00, Σάβ. 12:00-16:00
Αίθουσα Τέχνης Καππάτος οδός Αθηνάς 12, Μοναστηράκι, τηλ. 210 3217931, kappatos@otenet.gr

Kai Schiemenz 

 
© 2017 Design NOW
Υλοποίηση - Προσαρμογή: NetDynamics